AVOND AAN ZEE ZONDER -X-

AVOND AAN ZEE ZONDER -X-

wie zijn hier verdwenen en hebben
volle tafels achtergelaten?
de bronzen vrouwen in bikini
zijn nu zeker ergens anders
daar waar de goede mensen zijn
(alle meisjes leiden zonnige, kleine levens
de avondwind in elke zachte hoek
zuchtend om hen heen)

mijn sigaret is een klein licht
en ik denk over
liefde, verlatenheid, geloof
ik kijk naar de Noordzee, en weet
al deze parallelle werelden
onder het licht van dezelfde zon
en ergens daar ben jij

ik schiet psychisch een zilveren kogel
naar het brandende westen
maar ik raak niets, misschien
slechts een gebrandschilderde engel

mijn linkerbrein zoekt
naar verborgen verbanden
de formule van alles,
de formule van alles,
moet heel simpel zijn
moet heel simpel zijn
die zal alles verklaren
zal alles verklaren
in slechts één
super elegante formule
die altijd klopt
zelfs als je dood bent of uit elkaar

al lang ben je weg, maar
in een droom zag ik je weer,
omringd door koele bloemen
op een stoet van praalwagens die
heel langzaam voorbij trekt
gedurende duizend jaar
wat wil je daar mee zeggen?
laat me toch met rust

de god die is :Zogenaamd,
hij was nooit kwaad
om te beginnen
we hebben onze tover
in de dingen en alles verloren

hoe zou men niet geloven
in engelen om ons te leiden,
onhoorbaar
fluisterend om ons heen?

OVER GEDICHTEN SCHRIJVEN

Het is een talent voor taal. Als je dat hebt, gaat het redelijk moeiteloos. Je moet het onbewuste het werk laten doen. Het komt er soms precies goed uit, qua ritme en woordkeus. Als ik er later aan ga schaven met mijn logisch verstand, wordt het er vaak alleen maar slechter van.

Een gedicht is sterk gecondenseerde taal, gedestileerd en gestileerd.

Het probeert een moment, een gedachte, een idee, een gevoel in woorden te vangen: het probeert een nog nooit op die manier zo uitgesproken gedachte naar de oppervlakte te brengen.

Poëzie gaat over het zien van het bijzondere in het alledaagse en het verheffen ervan. Het gaat erom nieuwe en verrassende conclusies over het leven te trekken zodat de lezers de dingen in een onbekend licht zien.

Het mooiste is het moment van creatie en inspiratie, dat welgeteld meestal niet meer dan vijf elektrische minuten duurt, en dan is de magie weer voorbij.

De gedichten ademen een melancholische, diep menselijke en filosofische sfeer,  en gaan over de nietigheid van het menselijk bestaan in relatie tot de tijd en kosmos, het menselijk onvermogen en de onmogelijkheid tot echt contact, maar ook zijn er luchtige en kolderieke, komische gedichten in deze debuutbundel te vinden.

Hoogst origineel, simpel maar diep, in een duidelijke, maar toch poëtische taal, is dit een bundel die velen zal aanspreken.

Veel gedichten zijn in een vlaag van inspiratie geschreven, en waren af en klaar in vijf minuten. Wat goed is komt snel, is een waar woord. Aan andere gedichten daarentegen is soms wel tien jaar geschaafd en gepolijst, met het gevaar dat zonder de scherpe randjes ook het karakter van het gedicht verdwijnt.

 

Ik ben geen fan van hermetische gedichten, die je 33 keer moet bestuderen met een literaire koffer op de achterbank en een moeilijke bril. Ik denk lang, en schrijf snel," aldus de wandelende gedichtenfabriek zelf.
'Soms ben ik uren en dagen bezig met het schuiven, vervangen of schrappen van een paar woordjes. Niet dat het gedicht er soms beter op wordt, en dan bleek de origine tekst soms het sterkst. Maar soms, is een gedicht in één keer af, en is het niet mogelijk om ook maar iets nog te verbeteren, hooguit soms de titel van het gedicht. Dan weet je eigenlijk dat het wel een goed gedicht MOET zijn.

 

 

 

WONDERKIND

 

MENSENKIND


het moet schreeuwen
om de wil te tonen
gelukkig, aan elke voet vijf teentjes

honger naar melk, honger naar meer
de smaak van alles
een kusje, een krasje
kijk uit! niet teveel

leren lopen, leren fietsen
zonder handen de heuvel af
stoere jongens ferme knapen
leren schrijven, leren schaken
leren lezen maar begrijpen ho maar

8553 gehaaste ontbijtjes
kadootjes voor de goede sier
een dekentje over de wanhoop
te weinig te laat

dan uitgewoed de heuvel af
nog één keer
zomaar de diepte in.

GAUW TEVREDEN

GAUW TEVREDEN


ik ben al gauw tevreden
je hoeft maar een beetje van me te houden
maar houd lang van me


ons kind hoeft niet per sé
te scoren op het veld
de deur piept, alles gaat een beetje kapot
je trapt op mijn beduimelde bril
en maakt de sleutels kwijt
we zien het door de vingers

je ruikt soms naar een nestje jonge katjes
die slapen in het hooi
een lichtstraal uit het diepst van de zon
die in april onder de juiste hoek
op je slapend gezicht valt
de kast, de vaas en het gordijn,
een mini Stonehenge vormend


alweer een nieuwe lente
toch weer, toch weer
nog steeds het leven

DE STAD

DE STAD

de vrachtwagen met werksoldaten start de machines

valt luidruchtig
de ochtendrust aan met actie
actie en lawaai

ah, leven!
vecht er niet tegen
het leven is een regenachtig trottoir
waar een bloem groeit door het beton
de natuur vergeet niet haar eigen wet
leef, ondanks alle weerstand

leven, actie en liefde
de bedauwde bloem verlangt stilletjes
naar de platonische kus van de zon
of het eind van de zomer

jongens rennen als honden in de regen
verlaten ramen, waar weduwen en gekken
schuilen voor de pleinen

een drukke, stinkende straat
advertenties gillen als luidruchtige meiden
voor fastfoodketens, tijdelijke baantjes, geld
langs de trottoirs wachten taxi's als groezelige, lonkende  hoeren

vecht nooit met een zwerver
iedereen is een anonieme zwerver
kijk langs zijn fles
kijk naar zijn pijn
het leven is een grimmige jongen
die onlogisch wandelt,
als een monnik die danst met de duivel in de nacht

werk, dood en rekeningen
dat is het min, of meer
een piepkleine, puntige kiezel rammelt van binnen

daarom,
daarom kun je niet springen

GEDICHT VAN DE STRATENMAKER

 

GEDICHT VAN DE STRATENMAKER

 

het is heel belangrijk
dat de klinkers
om en om
liggen
met de mede
klinkers

LANDSCHAP (haiku)

 

 

 

 

 

 

 

                                         LANDSCHAP                                                


---------------

grutto waadt door groen
in de verte woedt de stad
onhoorbaar vliegtuig

---------------

 

 

HET BELOOFDE LAND

 

HET BELOOFDE LAND


Rebecca had familie in New York en Tel Aviv
Ze had krulletjes en ik vond haar lief
Ik was haar Koning David, ook al was ik een goj
Dat vond haar vader niet zo mooi
Op een vrijdag mocht ik haar knopje beroeren
terwijl we elkaar melk en honing voerden
Het Beloofde Land heb ik echter niet gezien
Mesjogge schlemiel , shalom en mazzeltov.

HET NU

 

HET NU 

(Fibonaccigedicht : 1-1-2-3-5-8-13- enz.)

 

Ik
leef
op de
grens van de
toekomstige tijd
die me steeds een stapje voor blijft
terwijl het verleden vergeten wordt als een droom.

(Bij het Fibonaccigedicht is de verdeling der lettergrepen gebaseerd op de rij van Fibonacci : 1-1-2-3-5-8-13- enz.)

 

REIS

REIS

vergeet uw bagage niet
maar ik ,
ik reis licht

ik kijk naar de achterkant van huizen
waar mensen die je niet kent
ongeveer jouw leven leiden
met andere variabelen
op hetzelfde uitkomen

zij weten precies
bij welke halte
uit te stappen
wat voor jou het midden van nergens is
is voor hun the place to be

en je trein dendert maar voort
het verschil van
spanning tussen
hemel en aarde
zet zich om
in kracht en beweging
(nu de richting nog)

wanneer naderen wij onze eindbestemming?
of zal deze trein verder gaan als?
vergeet niet uit te checken
vergeet vooral niet uit te checken.

ZULLEN WIJ ELKAAR

TIJD

als onze lichamen weer
zijn gereduceerd tot
onbezielde atomen en
het profiel van je stappen
langs de oevers van de tijd
is bedekt door het sediment
van miljoenen jaren

zullen wij elkaar
dan nog herkennen
als we in de hemel zullen zijn?
of
zullen wij vreemden
tot elkaar zijn
zoals van voor onze ontmoeting?
zoals van voor onze geboorte?

dit alles denk ik
terwijl ik naar je kijk
hoe je speelt met ons kind
op het gras
van het bos van de stad van het land
van het werelddeel van de aarde
die draait om de zon in zijn stelsel
in een oneindig heelal

de wrede schoonheid van het leven

PRETTIG UITEINDE

(een mismoedig gedicht)

PRETTIG UITEINDE

als in de winkelstraten overal
lichtjes worden opgehangen
en je overal zwarte piet ziet
die grappige
dingen doet
met pepernoten
uit hun holletje toveren
en zo
en de prettige zomermeisjes die
hun sproetneusje in een ijsje dippen
waar zijn ze nu je ze nodig hebt

even doorbijten
met dat bezoek op 2e kerstdag
aan de ouders
beelden van dak- en thuislozen
die majoor boshardtsoep
gratis en voor niets
in hun mik gedouwd krijgen
in ruil voor hun plaats te weten

extra dik kerstnummer
eerste vuurwerk dat knerpt in de verte

knerpen, ja dat deed sneeuw vroeger


de laatste dagen van
het jaar altijd gezellig
een natuurramp live op TV

het liefst een beetje in een ver land
zodat de plastic kerstboom
nog gezelliger straalt
in je blokker-Ikea flat
en dat die straatprijs
nu eens niet in één of andere
villawijk in Brabant valt
maar precies op
jouw straat op jouw nummer
karma en schietgebedjes helpen ook maar je
moet het wel menen dat is het geheim

maar dat zal weer wel
niet gebeuren
dit jaar
en stilletjes
verlang je steeds meer
naar een prettig uiteinde

MEMENTO MORI

MEMENTO MORI

klinkt bekend in de ogen

de schaarse foto's
het verhaal tussen
de regels proberen te zien
aan miniscule details

melancholie is
niets anders dan verlangen
dat de digitale doden
een gelukkiger leven
leden in de
hun toegewezen
frames

en dat alles af te leiden
uit het kwieke lopen
de opgewekte blik
het kokette staren
naar het zwarte oog

maar je weet
de treinen ontspoord
de huizen verbouwd
het vlees van de botten gevallen
de fotoalbums spoorloos verdwenen
alsof er helemaal
niets gebeurd is

de atomen opnieuw geschud
voor een nieuwe hand

memento mori

DE GEDICHTENFABRIEK

DE GEDICHTENFABRIEK

de dichter staat op
de dichter drinkt een kop koffie met een scheutje wanhoop
de dichter smeert een boterham met hinkende regels
de dichter rookt een sigaret met inspiratie
in het park met de betekenisvolle beelden
de dichter graaft diep en vindt slechts onbetaalde rekeningen

de dichter schrijft zinnen als:

in je ogen ademen oude zielen
de dichter krast de laatste zin weer door
de dichter levert ook vandaag weer geen
bijdrage aan de economie
de dichter voelt het komen
hij voelt het schoppen in zijn buik

de dichter timmert een kastje
van stug metaforenhout
om een vastgespijkerde dode vlinder

de dichter drinkt een glas wijn
de dichter drinkt een fles
de dichter gaat slapen

temidden van driekantige schompzinnen
en ontwaaide warrelwoorden.

 

 -------------------------------------------------------------------------------------

ontwaaide warrelwoorden

tederwarrelende bekaaikloofde scheutschompige tedertrotse

dwarrelende dwalende draalwarrelende ontwaaide dronken kreukwaai-woorden en kreukregels 

bekaaide  gekreukte besmuikte tedertrotse

draaikantige  ontwaaide warrelwoorden  entederwarrelende  dronkdwalende scheutschompige 

 

HEREN VAN DE OORLOG - vertaling van: Bob Dylan - Masters of war

HEREN VAN DE OORLOG


Aan jullie Heren van de oorlog
aan jullie die alle kanonnen maken
aan jullie die de vliegtuigen des doods maken
aan jullie die de grote bommen maken
aan jullie die zich verschuilen achter facades
aan jullie die zich verschuilen achter je bureau
ik wil jullie even laten weten
ik zie door jullie maskers heen.

Aan jullie die niets anders doen
dan bouwen voor vernietiging
je speelt met mijn wereld
alsof het jouw speeltje is
Je duwt een geweer in mijn hand
en je ontwijkt mijn blik
en je draait je om en rent weg
als de snelle kogels fluiten

Zoals de aloude Judas
lieg je en bedrieg je
Dat men een wereldoorlog kan winnen
wil je mij doen geloven
Maar ik zie door je heen
en ik kijk door je plan
zoals ik kijk door het water
dat loopt door het land

Je monteert de trekker
die anderen moeten overhalen
dan kijk je rustig toe
hoe het dodental oploopt
je verstopt je in je villa
terwijl het bloed van jonge mannen
uit hun lichaam stroomt
en verdwijnt in de grond

Je hebt de grootste angst gezaaid
die ooit kan worden gezaaid
de angst om kinderen
op deze wereld te zetten
en voor het bedreigen van
mijn ongeboren kind, nog zonder naam
ben je het bloed niet waard
het bloed dat door je aderen stroomt

Wat weet ik nou
om buiten mijn beurt te praten
misschien zeg je dat ik nog jong ben
misschien zeg je dat ik onervaren ben
maar er is één ding dat ik weet
hoewel ik jonger ben dan jij
zelfs Jezus zou nooit hebben
vergeven wat jij nu doet

Mag ik je één vraag stellen
smaakt je geld je zo goed
zal het je vergeving kunnen kopen
denk je dat het zou kunnen
ik denk dat je zal merken
als de dood zijn tol komt eisen
dat al het geld dat je hebt verdiend
nooit je ziel terug kan kopen

En ik hoop dat je sterft
en dat die dag snel komt
dan zal ik je kist volgen
in de bleke namiddag
en ik kijk hoe men je neerlaat
in je diepe groeve
en ik blijf staan boven je graf
tot ik er van zeker ben dat je dood bent.

DE HONGER VAN HET HUNKERENDE HART

DE HONGER VAN HET HUNKERENDE HART

tegen de
verveling
nam hij
een hond


tegen de
eenzaamheid
een vrouw


tegen de
zinloosheid
nam hij
een kind


maar tegen de leegte
die fluisterende onverpleegde droefenis   
de honger van het hunkerende hart


hielp niets

 

MIJN OUDERS

MIJN OUDERS

Het lange wachten is begonnen
de stilte na de storm
van kleuterpret, puberluim en brommer    
en lessen in de goede vorm
gestold hun levenslust
in vastgeroeste patronen
gekrompen hun postuur
veel kleiner dan hun zonen.

mijn vader, die eens met een schop
blafte naar mijn dwarse puistenkop:
je komt dit huis niet meer in!
sloft nu als een oude Job
de kamer door met neergehangen kop
niet strijd of pijn heeft hem gebroken
maar de zachte hand van slome sleur
waar niets meer valt te bevechten
dan zichzelf met oud gezeur.

mijn moeder, trooster, hoeder
oneindige vergeefster
vergeef mij dat ik in uw ogen
geen klein kind meer ben gebleven.

De t.v. beukt zijn overvrolijkheid
de kamer in: hun enig licht     
in hun vastgelopen tijd
hoe kan ik...
spijt, spijt, spijt

lieve ouders, ik kan jullie niets geven
ook ik weet geen oplossing voor het leven
wat is gebeurd is geschreven in mijn hart
ik ben volwassen nu, gepantserd, gehard
als dat volwassenheid mag heten

DE PRECISIE VAN DE WERKELIJKHEID

 

DE PRECISIE VAN DE WERKELIJKHEID

vandaag voelde ik me
een wolk waarschijnlijkheden
en liet alle dingen zijn
zoals een soldaat zijn lot
en een boom de regen accepteert

de vogel ging zitten in de boom
met de onhoorbare grondtoon
de wolken botsten geluidloos tegen de zon
met de onhoorbare boventoon
de anti-wolken botsten tegen de anti-zon
in de vijver zonder vooroordelen

de vogel en de boom en de wolken en
de zon en de vijver
vervulden hun enige mogelijkheid
die er was of kon zijn
en alles klopte precies

dat wat is, hoeft
niet verklaard te worden
het moment van nu
is moeiteloos
wordt gewaar, is waar

golven in trilling en materie
alle geest is stof
en alle stof is geest geweest

degene die zich ik noemde
stond op
voelde zich gelukkig te leven

DE NACHT IS GRATIS

DE NACHT IS GRATIS


de klok hakt zich een weg door de tijd
en knabbelt de seconden van mijn leven
waarin niets gebeurt
maar in ieder geval
is de nacht gratis

in de nacht of
beter gezegd
de ingekeerde dag
als buiten de motor van de
parallelle wereld tikkend afkoelt
en de aanwezigheid van de voorouders
haast tastbaar is in mijn kamer
en mijn schuldvraag zwaar weegt
denk ik
over gedachtenloos
verspilde jaren
verspild, zoals een vrouw haar
schoonheid
in een bar vol dronkenlappen verspilt

in de nacht kan men denken
over vage, nooit uitgevoerde plannen
of over het verlangen naar
alles verterende liefde
het verlangen om
in één elektrische seconde
alles te begrijpen

leven, wat heb je met me gedaan?
wat heb ik met mijn van god gegeven leven gedaan?
als een gerafelde
pauwenstaart
zet ik nog één keer mijn geloof in de goede afloop op
ik ben mijn woede
en dus mijn kracht aan het verliezen
volgende halte: pantoffels en
een warme jas van oude mannen sentiment
eindhalte: de dood
tijd om te gaan slapen

MANDARIJNTJE IN PAPIER

 

MANDARIJNTJE IN PAPIER

mandarijntje met je losse huid
en parfum als een zomerhuid
een verantwoorde consumptie
voor kleuter en bejaarde
ze komen uit een ver land
een land van
hangmatten en golfplaten
en oude vrachtwagentjes

een kilo in een netje
er is er éen
omwikkeld met gevloeid papier
maar niemand weet waarom
misschien is ie wel bestemd
voor één iemand in het speciaal
iemand zoals jij

jij bent mijn mandarijntje in papier


=====================================
mandarina en papel (poema)

mandarín con la piel floja
y el perfume como una piel de verano
consumo responsable
para lactantes y ancianos
vienen de una tierra lejana
un país
hamacas y láminas onduladas
y camiones viejos
un kilo en una red

que están envueltos en papel, y son particularmente especiales
pero nadie sabe por qué
tal vez él está destinado
para alguien especial
alguien como tu

tú eres mi mandarina en papel

ONRUST

ONRUST


ik leef in een wereld
van prijskaartjes en geld

en ik zit hier toch
heel economisch onrendabel
een gedicht te schrijven

alle mogelijkheden
glijden in het moment van nu
moeiteloos, en worden zich waar
dan golvend in ongrijpbare
niet bestaande woorden

zoals water
niet te vangen is

BLIKSCHADE

BLIKSCHADE

in een koninkrijk vol huisraad
was ik een wachter en jij een godin
de onbegeleide gekken wachtten achterin
het gebroken hart dat zich zo goed aanpastte
nog steeds aan het herstellen, nog steeds aan het herstellen

mijn geest vloog tegen de ramen
en dus kwam je voorzichtig schoonmaken
en dus kwam je zachtjes giechelen
en je ogen haakten in de mijne
er stond een vleselijk wezen
ik gaf gewoon alles, alles maar toe

en je ogen hebben zalvende kracht
alleen dit en een jongen binnen
ik was een domme domme robot en jij had de jeugd
ik verloog mijn leven
iets luider dan de waarheid
ik was een patiënt en jij een verpleegster
ik was een wrak en jij logeert nu in mijn kamer

de oude hond glimlacht
de dieren kijken nooit achterom.

DINGEN EN JAREN

INTERIEUR/DINGEN EN JAREN/HUISHOUDELIJK LANDSCHAP


kijk, hoe daar je rotzooi staat uitgestald
dingen die aangewaaid zijn
in je huiselijk landschap en gebleven

gestapeld in een dode hoek
jazeker, ik heb geleefd
hoe ik heb gegeven, geleden en vergeven
brood en boter op de tafel
(je vaste lasten stijgen jaar na jaar)

start de opname en actie!
een scene met een kind en vrouw: take one
ik herinner ieders plaats
ieder voor zich alleen
daar begint het gedonder in de glazen al

ik herinner me dingen en jaren
als een vage vleug van parfum
van dames zonder gezicht maar
met een onbestemde weemoed
door het midden van het hart
als verre vonken of vlagen vuur

en ik zeg: wat was het plan
van deze leerweg zonder eindexamen?

de wilde ruimhartige dagen,
ze gaven en namen zonder ruilbon
verjaardagen met glimcadeautjes
de dood zet zorgzaam de wekker

de herinnering verheft
het goede, het slechte
hetgene wat je niet begrijpt
hetgene wat er altijd was

AVOND IN HET PARK

AVOND IN HET PARK


wie zijn hier verdwenen en hebben
volle tafels achtergelaten?

mijn sigaret is een klein licht
en ik denk over liefde
liefde, verlatenheid, en geloof

ik projecteer een denkbeeldige zilveren kogel
naar gebrandschilderde engelen
de avondschaduw en mijn linkerbrein
trekken lijnen
van verborgen verbanden
zoals Einstein zocht naar
de formule van alles
de formule die
heel simpel is en
alles zal verklaren

als in een droom voel ik me
omringd door koele bloemen
in een stoet van praalwagens die heel langzaam
voorbij trekt
gedurende duizend jaar

alle meisjes lijden zonnige, kleine levens
de avondwind in elke zachte hoek
zuchtend om hen heen

ik kijk uit op de horizon, en weet
al deze parallelle werelden
onder het licht van dezelfde zon

doe afstand van tijd,
geen triomfantelijke illusies meer
kijk in de afgrond
alleen de duisternis
de god die je offers bracht
hij was nooit kwaad
om te beginnen

we hebben ons licht verloren
hoe zou men niet geloven
in engelen om ons te leiden,
geloof er in

ons rest niets anders
dan gedachteloos
op het volgende teken
te wachten

de stem van de wijze in je
hoorbaar, zoals nu.

LICHT (haiku)

---------------

-------------------------------

LICHT

regen op het raam
 een wolk schuift voorbij de zon
de meeuw zweeft op licht

-------------------------------

--------------