MIJN BINNENKORT UIT TE GEVEN DICHTBUNDEL:

 Het is een talent voor taal. Als je dat hebt, gaat het redelijk moeiteloos. Je moet het onbewuste het werk laten doen. Soms precies de juiste toon vinden, qua ritme en woordkeus, het blijft een wonder. 

Als ik er later aan ga schaven met mijn logisch verstand, wordt het er vaak alleen maar slechter van.

Een gedicht is sterk gecondenseerde taal, gedestileerd en gestileerd.
Het probeert een moment, een gedachte, een idee, een gevoel in woorden te vangen: het probeert een nog nooit op die manier zo uitgesproken gedachte naar de oppervlakte te brengen.
Poëzie gaat over het zien van het bijzondere in het alledaagse en het verheffen ervan.
Het gaat er om nieuwe en verrassende conclusies over het leven te trekken, zodat de lezers de dingen in een onbekend licht zien.
Het mooiste is het moment van creatie en inspiratie, dat welgeteld meestal niet meer dan vijf elektrische minuten duurt, en dan is de magie weer voorbij.
Wat goed is komt snel, is een waar woord.
Aan andere gedichten daarentegen is soms wel tien jaar geschaafd en gepolijst.
Daarom staat er nooit een punt achter mijn gedichten, want ze blijven constant onder behandeling en verandering.
Maar op een gegeven moment kun je wel veranderen, maar niet meer verbeteren
En soms is een gedicht in één keer af, en is het niet mogelijk om ook nog maar iets te verbeteren, hooguit soms in de titel.
Dat is een zeldzaam vreugdevolle ervaring; een voorbeeld daarvan is:"Gedicht van de stratenmaker" en ook de haiku:"Grutto" in deze bundel.
De gedichten in deze debuutbundel ademen een melancholische, diep menselijke en filosofische sfeer, en gaan over de nietigheid van het menselijk bestaan in relatie tot de tijd en kosmos, het menselijk onvermogen en de onmogelijkheid tot echt contact, existentiële vragen, maar ook zijn er luchtige en kolderieke gedichten in deze debuutbundel te vinden.
Hoogst origineel, simpel maar diep, in een duidelijke maar toch poëtische taal geschreven, is dit een bundel die hopelijk velen zal aanspreken.

 

ACHTERZIJDE

GAUW TEVREDEN

GAUW TEVREDEN

ik ben al gauw tevreden

je hoeft maar een beetje van me te houden
maar houd lang van me

ons kind hoeft niet per sé
te scoren op het veld
de deur piept, alles gaat een beetje kapot
je trapt op mijn beduimelde bril
en maakt de sleutels kwijt
we zien het door de vingers

je ruikt soms naar een nestje jonge katjes
die slapen in het hooi
een lichtstraal uit het diepst van de zon
die in april onder de juiste hoek
op je slapend gezicht valt
de kast, de vaas en het gordijn,
een mini Stonehenge vormend

alweer een nieuwe lente
toch weer, toch weer
nog steeds het leven wat geeft

 

WONDERKIND

WONDERKIND

het moet schreeuwen
om de wil te tonen
gelukkig, aan elke voet vijf teentjes

honger naar melk, honger naar meer
de smaak van alles
een kusje, een krasje
kijk uit! niet teveel, niet te hard

 

leren lopen, leren fietsen
zonder handen de heuvel af
stoere jongens ferme knapen
leren schrijven, leren schaken
leren lezen maar begrijpen ho maar

8553 gehaaste ontbijtjes
kadootjes voor de goede sier
een dekentje over de wanhoop
te weinig te laat

dan uitgewoed de heuvel af
nog één keer
zomaar de diepte in.

AVOND AAN ZEE ZONDER -X-

AVOND AAN ZEE ZONDER -X-

wie zijn hier verdwenen en hebben
volle tafels achtergelaten?
de bronzen meiden in bikini's
zijn nu zeker ergens anders
daar waar de praktische mensen zijn
(alle meisjes leiden zonnige, kleine levens
de avondwind in elke zachte hoek
zuchtend om hen heen)

mijn sigaret is een klein licht
en ik denk
over liefde, verlatenheid, geloof
ik kijk naar de Noordzee, en mijmer
over alle parallelle werelden
onder het licht van dezelfde zon
en ergens daar ben jij

ik schiet een denkbeeldige gedachtenkogel
naar het brandende westen
maar ik raak niets,
misschien slechts een gebrandschilderde engel

mijn verstand zoekt
naar het verborgen verband
de formule van alles,
de formule van alles,
moet heel simpel zijn
moet heel simpel zijn
die zal alles verklaren
zal alles verklaren
in slechts één
super elegante formule
die altijd klopt
zelfs als je dood bent of uit elkaar

al lang ben je weg, maar
in een droom zag ik je weer,
omringd door koele bloemen
zwaaide je naar mij
in een filmische pose gezeten
op een praalwagen die
die heel langzaam mij voorbij trok
gedurende duizend jaar
wat wil je daar mee zeggen?
laat me toch met rust!

we proberen het maar
het gaat niet
we hebben alles
en toch verloren
ik zou willen geloven
in engelen om ons te leiden,
onhoorbaar fluisterend om ons heen

STAD

STAD


de vrachtwagen rammelt en remt
de werksoldaten starten de machines
vallen luidruchtig aan
op de ochtendrust

leven:vecht er niet tegen
het is een regenachtig trottoir
waar een bloem groeit door het beton
de natuur vergeet niet haar eigen wet
leef, ondanks alle weerstand

de stoffige bloem verlangt stilletjes
naast het langsrazende verkeer
naar de platonische kus van de zon

jongens rennen als honden in de regen
verlaten ramen, waar weduwen en gekken
schuilen voor de mensen

een drukke, stinkende straat
advertenties gillen wat belangrijk is
hamburgers, tijdelijke baantjes, Galaxy's S10
langs de trottoirs wachten taxi's als lonkende hoeren

vecht nooit met een zwerver
iedereen is een anonieme zwerver
kijk langs zijn fles
kijk naar zijn pijn
het leven is een grimmige jongen
die onlogisch wandelt,
als een monnik die danst
met de duivel in de nacht

werk, rekeningen en de dood
dat is het, min of meer
een piepkleine, puntige kiezel
rammelt van binnen

daarom,
daarom kun je niet springen

GEDICHT VAN DE STRATENMAKER

 

 

 

 

 

 

 

GEDICHT VAN DE STRATENMAKER

------------------------

het is heel belangrijk
dat de klinkers
om en om
liggen
met de mede
klinkers

------------------------

LANDSCHAP (haiku)

 

 

 

 

 

 

 

                                         LANDSCHAP                                                


---------------

grutto waadt door groen
in de verte woedt de stad
onhoorbaar vliegtuig

---------------

 

 

OP DE GRENS

 

OP DE GRENS

(Fibonaccigedicht : 1-1-2-3-5-8-13- enz.)

 

 

 

 

 

Ik
leef
op de
grens van de
toekomstige tijd
die me steeds een stapje voor blijft
terwijl het verleden vergeten wordt als een droom.

(Bij het Fibonaccigedicht is de verdeling der lettergrepen gebaseerd op de rij van Fibonacci : 1-1-2-3-5-8-13- enz.)

 

REIS

REIS

vergeet uw bagage niet
maar ik ,
ik reis licht

ik kijk naar de achterkant van huizen
waar mensen die je niet kent
ongeveer jouw leven leiden
met andere variabelen
op hetzelfde uitkomen

zij weten precies
bij welke halte
uit te stappen
wat voor jou het midden van nergens is
is voor hen the place to be

en je trein dendert maar voort
het verschil van
spanning tussen
de hemel en de aarde
zet zich om
in kracht en beweging
(nu de richting nog)

wanneer naderen wij onze eindbestemming?
of zal deze trein verder gaan als?


vergeet niet uit te checken
vergeet vooral niet uit te checken.

ZULLEN WIJ ELKAAR

TIJD

als onze lichamen weer
zijn gereduceerd tot
onbezielde atomen en
het profiel van je stappen
langs de oevers van de tijd
is bedekt door het sediment
van miljoenen jaren

zullen wij elkaar
dan nog herkennen
als we in de hemel zullen zijn?
of
zullen wij vreemden
tot elkaar zijn
zoals van voor onze ontmoeting?
zoals van voor onze geboorte?

dit alles denk ik
terwijl ik naar je kijk
hoe je speelt met ons kind
op het gras
van het bos van de stad van het land
van het werelddeel van de aarde
die draait om de zon in zijn stelsel
in een oneindig heelal

de wrede schoonheid van het leven

PRETTIG UITEINDE

(een mismoedig gedicht)

PRETTIG UITEINDE

als in de winkelstraten overal
lichtjes worden opgehangen
en je overal zwarte piet ziet
die grappige
dingen doet
met pepernoten
uit hun holletje toveren
en zo
en de prettige zomermeisjes die
hun sproetneusje in een ijsje dippen
waar zijn ze nu je ze nodig hebt

even doorbijten
met dat bezoek op 2e kerstdag
aan de ouders
beelden van dak- en thuislozen
die majoor boshardtsoep
gratis en voor niets
in hun mik gedouwd krijgen
in ruil voor hun plaats te weten

extra dik kerstnummer
eerste vuurwerk dat knerpt in de verte

knerpen, ja dat deed sneeuw vroeger


de laatste dagen van
het jaar altijd gezellig
een natuurramp live op TV

het liefst een beetje in een ver land
zodat de plastic kerstboom
nog gezelliger straalt
in je blokker-Ikea flat
en dat die straatprijs
nu eens niet in één of andere
villawijk in Brabant valt
maar precies op
jouw straat op jouw nummer
karma en schietgebedjes helpen ook maar je
moet het wel menen dat is het geheim

maar dat zal weer wel
niet gebeuren
dit jaar
en stilletjes
verlang je steeds meer
naar een prettig uiteinde

MEMENTO MORI

MEMENTO MORI

klinkt bekend in de ogen

de schaarse foto's
het verhaal tussen
de regels proberen te zien
aan miniscule details

melancholie is
niets anders dan verlangen
dat de digitale doden
een gelukkiger leven
leden in de
hun toegewezen
frames

en dat alles af te leiden
uit het kwieke lopen
de opgewekte blik
het kokette staren
naar het zwarte oog

maar je weet
de treinen ontspoord
de huizen verbouwd
het vlees van de botten gevallen
de fotoalbums spoorloos verdwenen
alsof er helemaal
niets gebeurd is

de atomen opnieuw geschud
voor een nieuwe hand

memento mori

DE GEDICHTENFABRIEK

DE GEDICHTENFABRIEK

de dichter staat op
de dichter drinkt een kop koffie met een scheutje wanhoop
de dichter smeert een boterham met hinkende regels
de dichter rookt een sigaret met inspiratie
in het park met de betekenisvolle beelden
de dichter graaft diep en vindt slechts onbetaalde rekeningen

de dichter schrijft zinnen als:

in je ogen ademen oude zielen
de dichter krast de laatste zin weer door
de dichter levert ook vandaag weer geen
bijdrage aan de economie
de dichter voelt het komen
hij voelt het schoppen in zijn buik

de dichter timmert een kastje
van stug metaforenhout
om een vastgespijkerde dode vlinder

de dichter drinkt een glas wijn
de dichter drinkt een fles
de dichter gaat slapen

temidden van driekantige schompzinnen
en ontwaaide warrelwoorden

 

en ontwaaide warrelwoorden.

 

 -------------------------------------------------------------------------------------

 

tederwarrelende bekaaikloofde scheutschompige tedertrotse

dwarrelende dwalende draalwarrelende ontwaaide dronken kreukwaai-woorden en kreukregels 

bekaaide  gekreukte besmuikte tedertrotse

draaikantige  ontwaaide warrelwoorden  entederwarrelende  dronkdwalende scheutschompige 

 

HET BELOOFDE LAND

 HET BELOOFDE LAND


Rebecca had familie in New York en Tel Aviv
Ze had krulletjes en ik vond haar lief
Ik was haar Koning David, ook al was ik een goj
Dat vond haar vader niet zo mooi
Op een vrijdag mocht ik haar knopje beroeren
terwijl we elkaar melk en honing voerden
Het Beloofde Land heb ik echter niet gezien
Mesjogge schlemiel , shalom en mazzeltov.

HEREN VAN DE OORLOG - vertaling van: Bob Dylan - Masters of war

HEREN VAN DE OORLOG


Aan jullie Heren van de oorlog
aan jullie die alle kanonnen maken
aan jullie die de vliegtuigen des doods maken
aan jullie die de grote bommen maken
aan jullie die zich verschuilen achter facades
aan jullie die zich verschuilen achter je bureau
ik wil jullie even laten weten
ik zie door jullie maskers heen.

Aan jullie die niets anders doen
dan bouwen voor vernietiging
je speelt met mijn wereld
alsof het jouw speeltje is
Je duwt een geweer in mijn hand
en je ontwijkt mijn blik
en je draait je om en rent weg
als de snelle kogels fluiten

Zoals de aloude Judas
lieg je en bedrieg je
Dat men een wereldoorlog kan winnen
wil je mij doen geloven
Maar ik zie door je heen
en ik kijk door je plan
zoals ik kijk door het water
dat loopt door het land

Je monteert de trekker
die anderen moeten overhalen
dan kijk je rustig toe
hoe het dodental oploopt
je verstopt je in je villa
terwijl het bloed van jonge mannen
uit hun lichaam stroomt
en verdwijnt in de grond

Je hebt de grootste angst gezaaid
die ooit kan worden gezaaid
de angst om kinderen
op deze wereld te zetten
en voor het bedreigen van
mijn ongeboren kind, nog zonder naam
ben je het bloed niet waard
het bloed dat door je aderen stroomt

Wat weet ik nou
om buiten mijn beurt te praten
misschien zeg je dat ik nog jong ben
misschien zeg je dat ik onervaren ben
maar er is één ding dat ik weet
hoewel ik jonger ben dan jij
zelfs Jezus zou nooit hebben
vergeven wat jij nu doet

Mag ik je één vraag stellen
smaakt je geld je zo goed
zal het je vergeving kunnen kopen
denk je dat het zou kunnen
ik denk dat je zal merken
als de dood zijn tol komt eisen
dat al het geld dat je hebt verdiend
nooit je ziel terug kan kopen

En ik hoop dat je sterft
en dat die dag snel komt
dan zal ik je kist volgen
in de bleke namiddag
en ik kijk hoe men je neerlaat
in je diepe groeve
en ik blijf staan boven je graf
tot ik er van zeker ben dat je dood bent.

DE HONGER VAN HET HUNKERENDE HART

DE HONGER VAN HET HUNKERENDE HART

tegen de
verveling
nam hij
een hond

tegen de
eenzaamheid
een vrouw

tegen de
zinloosheid
nam hij
een kind

maar tegen de leegte
die fluisterende onverpleegde droefenis
de honger van het hunkerende hart

hielp niets

MIJN OUDERS

MIJN OUDERS

Het lange wachten is begonnen
de stilte na de storm
van kleuterpret, puberluim en brommer    
en lessen in de goede vorm
gestold hun levenslust
in vastgeroeste patronen
gekrompen hun postuur
veel kleiner dan hun zonen.

mijn vader, die eens met een schop
blafte naar mijn dwarse puistenkop:
je komt dit huis niet meer in!
sloft nu als een oude Job
de kamer door met neergehangen kop
niet strijd of pijn heeft hem gebroken
maar de zachte hand van slome sleur
waar niets meer valt te bevechten
dan zichzelf met oud gezeur.

mijn moeder, trooster, hoeder
oneindige vergeefster
vergeef mij dat ik in uw ogen
geen klein kind meer ben gebleven.

De t.v. beukt zijn overvrolijkheid
de kamer in: hun enig licht     
in hun vastgelopen tijd
hoe kan ik...
spijt, spijt, spijt

lieve ouders, ik kan jullie niets geven
ook ik weet geen oplossing voor het leven
wat is gebeurd is geschreven in mijn hart
ik ben volwassen nu, gepantserd, gehard
als dat volwassenheid mag heten

DE PRECISIE VAN DE WERKELIJKHEID

 

DE PRECISIE VAN DE WERKELIJKHEID

vandaag voelde ik me
een wolk waarschijnlijkheden
en liet alle dingen zijn
zoals een soldaat zijn lot
en een boom de regen accepteert

de vogel ging zitten in de boom
met de onhoorbare grondtoon
de wolken botsten geluidloos tegen de zon
met de onhoorbare boventoon
de anti-wolken botsten tegen de anti-zon
in de vijver zonder vooroordelen

de vogel en de boom en de wolken en
de zon en de vijver
vervulden hun enige mogelijkheid
die er was of kon zijn
en alles klopte precies

dat wat is, hoeft
niet verklaard te worden
het moment van nu
is moeiteloos
wordt gewaar, is waar

golven in trilling en materie
alle geest is stof
en alle stof is geest geweest

degene die zich ik noemde
stond op
voelde zich gelukkig te leven

DE NACHT IS GRATIS

DE NACHT IS GRATIS


de klok hakt zich een weg door de tijd
en knabbelt de seconden van mijn leven
waarin niets gebeurt
maar in ieder geval
is de nacht gratis

in de nacht of
beter gezegd
de ingekeerde dag
als buiten de motor van de
parallelle wereld tikkend afkoelt
en de aanwezigheid van de voorouders
haast tastbaar is in mijn kamer
en mijn schuldvraag zwaar weegt
denk ik
over gedachtenloos
verspilde jaren
verspild, zoals een vrouw haar
schoonheid
in een bar vol dronkenlappen verspilt

in de nacht kan men denken
over vage, nooit uitgevoerde plannen
of over het verlangen naar
alles verterende liefde
het verlangen om
in één elektrische seconde
alles te begrijpen

leven, wat heb je met me gedaan?
wat heb ik met mijn van god gegeven leven gedaan?
als een gerafelde
pauwenstaart
zet ik nog één keer mijn geloof in de goede afloop op
ik ben mijn woede
en dus mijn kracht aan het verliezen
volgende halte: pantoffels en
een warme jas van oude mannen sentiment
eindhalte: de dood
tijd om te gaan slapen

MANDARIJNTJE IN PAPIER

 

MANDARIJNTJE IN PAPIER

mandarijntje met je losse huid
en parfum als een zomerhuid
een verantwoorde consumptie
voor kleuter en bejaarde
ze komen uit een ver land
een land van
hangmatten en golfplaten
en oude vrachtwagentjes

een kilo in een netje
er is er éen
omwikkeld met gevloeid papier
maar niemand weet waarom
misschien is ie wel bestemd
voor één iemand in het speciaal
iemand zoals jij

jij bent mijn mandarijntje in papier

 

ONRUST

ONRUST


ik leef in een wereld
van prijskaartjes en geld

en ik zit hier toch
heel economisch onrendabel
een gedicht te schrijven

alle mogelijkheden
glijden in het moment van nu
moeiteloos, en worden zich waar
dan golvend in ongrijpbare
niet bestaande woorden

zoals water
niet te vangen is

BLIKSCHADE

BLIKSCHADE

in een koninkrijk vol huisraad
was ik een wachter en jij een godin
de onbegeleide gekken wachtten achterin
het gebroken hart dat zich zo goed aanpastte
nog steeds aan het herstellen, nog steeds aan het herstellen

mijn geest vloog tegen de ramen
en dus kwam je voorzichtig schoonmaken
en dus kwam je zachtjes giechelen
en je ogen haakten in de mijne
er stond een vleselijk wezen
ik gaf gewoon alles, alles maar toe

en je ogen hebben zalvende kracht
alleen dit en een jongen binnen
ik was een domme domme robot en jij had de jeugd
ik verloog mijn leven
iets luider dan de waarheid
ik was een patiënt en jij een verpleegster
ik was een wrak en jij logeert nu in mijn kamer

de oude hond glimlacht
de dieren kijken nooit achterom.

HUISELIJK LANDSCHAP

INTERIEUR/DINGEN EN JAREN/HUISELIJK LANDSCHAP


kijk, hoe daar je spullen staan uitgestald
dingen die aangewaaid zijn
in je huiselijk landschap en gebleven

gestapeld in een dode hoek
jazeker, ik heb geleefd
hoe ik heb gegeven, geleden en vergeven
brood en boter op de tafel
(je vaste lasten stijgen jaar na jaar)

start de opname en actie!
een scene met een kind en vrouw: take one
ik herinner ieders plaats
ieder voor zich alleen
daar begint het gedonder in de glazen al

ik herinner me dingen en jaren
als een vage vleug van parfum
van dames zonder gezicht maar
met een onbestemde weemoed
door het midden van het hart
als verre vonken of vlagen vuur

en ik zeg: wat was het plan
van deze leerweg zonder eindexamen?

de wilde ruimhartige dagen,
ze gaven en namen zonder ruilbon
verjaardagen met glimcadeautjes
de dood zet zorgzaam de wekker

de herinnering verheft
het goede, het slechte
hetgene wat je niet begrijpt
hetgene wat er altijd was

LICHT (haiku)

---------------

-------------------------------

LICHT

regen op het raam
 een wolk schuift voorbij de zon
de meeuw zweeft op licht

-------------------------------

--------------

OP DE SCHOUDERS VAN GIGANTEN

OP DE SCHOUDERS VAN GIGANTEN

ik zoomde in op Google Maps
terug naar de roots, het dorp
waar ik geboren was
vrouwen in zomerjurk
op glimmend nieuwe fietsen
("dat was in mijn tijd wel anders!")
kerngezonde benen in een eeuwig zomers landschap
ik haalde hen met mijn cursor in
tot ze plotseling verdwenen waren
een algoritme had de gezichten geblurd
(zelfs van een hondje)
zoals de tijd alles langzaam wist

ik nam de bocht naar links, daar waar mijn ouders lagen
zij aan zij, zoals in het ouderlijk bed
(ik durfde dat te denken)
ik zoemde uit, tot ver in de hemel
en keek neer op de aarde
lengte en breedtegraad waar
heel precies hun graven lagen
ik zag twee wit glanzende stippen, de één wat doffer
dan de ander
de één wat meer recent
en ik barstte uit in
lang ingehouden tranen
die niet te stoppen waren
en dat hoefde ook niet, want ik was alleen
met Google Maps
en alles wat eens was
en ik zag de dagen die eens waren
de honderduizenden minuten uit mijn jeugd
met plotseling opgeroepen beelden
momenten, snapshots

mijn vader achter het stuur op een snikhete vakantie
hoe hij me leerde schakelen naar z'n twee
"remmen op de motor," mompelde ik
niet ver van hen liggen ook de jongens en meisjes
uit klas 2A van de Lagere School
uit de zwart-witte tijd van petten en strikjes
wat een pret hebben ze gehad
een generatie lost op in de vergetelheid
vervagend als een klassenfoto in een vergeten la

daar sta je dan
bovenop de omgekeerde piramide van de tijd
een onafgebroken harteklop
een DNA-estafette

de overlevers met hun kunst en vliegwerk
de toevallige passant werpt schalkse blikken
op haar heupen, de vonk in haar oog
een eeuwenlange ballade van zaad en pijn,
kraambed en moedermelk

het stokje ligt nu bij jou
laat het niet vallen
op de schouders van giganten
sta je

HET NIEUWE ABNORMAAL

HET NIEUWE ABNORMAAL

bergen worden woestijnen
opa's worden jonge goden
geld stroomt uit de kraan
meisjes kijken je aan
niemand hoeft te slapen
dus haalt meer uit z'n bestaan
zonder naar de kloten te gaan

gebraden duiven vliegen
druipend van het vet over de daken
belanden in mondjes
op de juiste temperatuur

geluk wordt gewoon bijgedrukt
indien nodig
en anders kun je het lenen
van willekeurige baby's
die nooit naar school hoeven
want ze weten alles al

generaals delen de lakens uit
in bejaardenhuizen, files
lossen op in stranden
met vrienden die je perfect begrijpen
door de kleur van je aura

we stammen af van de bonobo's
dus stel je de taferelen voor
in kerken en kantoren
wanneer ieder alles goed maakt
met een geruststellend wippartijtje

en het mooiste is:
overal is gratis wifi!
ik kan simpelweg niet wachten
op het nieuwe abnormaal!

KAT/TAK

 

 

----------------

--------------------------------------

KAT/TAK (haiku)

hemel klaart weer op
nieuwsgierige kat besluipt
de gevallen tak

-------------------------------------

----------------

SIMPEL IS HET NIET

SIMPEL IS HET NIET

je zou kunnen zeggen dat
je hier bent
door een lange reeks
van toevalligheden
of microbeslissingen

je zou kunnen zeggen
dat alles is

zoals het is
het zou alles anders
kunnen zijn maar
dit is het
geworden

je zou kunnen zeggen:
let it be

ondertussen speelt mijn kind met lego
zich van geen kwaad bewust
weet niets van dansende sterren
ignorance is bliss

-----------------------------------------------------

SIMPEL IS HET NIET

je zou kunnen zeggen
dat je hier
bent door een lange
reeks van microbeslissingen

je zou kunnen zeggen
dat alles is
zoals het is
je zou kunnen zeggen:let it be

ondertussen speelt mijn kind met lego
zich van geen kwaad bewust
weet niets van dansende sterren
ignorance is bliss

 

ondertussen likt de hond zijn ballen

 

 

HET DOEN VAN BOODSCHAPPEN

HET DOEN VAN BOODSCHAPPEN

ik werd wakker en ontvluchtte het huis
ik had behoefte aan een wandeling met een doel
zodat ik de dag kon heiligen
in de gang lag een folder
de rozijnen in de aanbieding
dat was nog eens duidelijke taal
ik keek wat de koelkast nog had
maakte geen aantekeningen
first in- first out
zoals elke generatie schuift richting haar graf
ik legde één winterpeen in de enorme kar
het was puur moderne kunst
voor degene die er oog voor had
sorry, mag ik even?
een frisse vrouw in de huwbare leeftijd
tussen de twintig en dertig bukte zich
uitgebreid, met haar prachtige baarheupen
en terwijl ze een groot geschapen winterpeen bestudeerde ving
ik haar blik en lachten haar ogen
en de erotiek was in de bonus vandaag
de kunst is dan om niks te zeggen

de dode dieren waren in de aanbieding
hun lijden luchtdicht verpakt
hygiënisch vermoord door het systeem
maar filosofen moeten ook eten
eerst komt het eten, dan de moraal

boodschappen doen als meditatie
gewoon geen vragen des levens
maar hoeveel kost het per liter
we kunnen het tot op de bodem uitzoeken
en een duidelijk antwoord verschaffen

de lange rij bij de kassa
brengt een trieste aanblik
van lelijke mensen gekleed in stijlloze slobber shirts
een elektroscooter met een levend lijk
een manipulator dringt zich lachend naar voren
lobbyend als een slang met zijn kar
de rij wordt korter
achter me staat een heetgebakerde backstabber
of een borderliner op drift
ik hoop dat ik snel aan de beurt ben
ik bekijk en evalueer wat ik heb
het meeste is basic en groot verpakt
niet lekker maar veel
'zoals mijn leven'
denk ik wat grimmig
'wilt u een bon, heeft u een pas'
als een razende pak ik alles in mijn tas
hoop dat bepaalde substanties elkaar niet bijten
ik schuif mijn kar op zijn hondjes
in de geheime opening van een andere
aan elkaar geklonken met een SM ketting
daar is de zon, daar ben ik buiten
het is al tien uur en nog geen koffie gehad

GEHEIM AGENT

GEHEIM AGENT

ik ben een geheim agent
getraind in onopvallendheid, maar
alles is genoteerd in code
ook de schijnbaar onbelangrijke details
zoals je lacht in een bootje
dossiers worden aangelegd
over jouw gezicht onder de maan in Parijs

je bent een smeltend ijsblokje
in het longdrinkglas
van de eeuwigheid

de kermismachine schuift gestaag
iedereen over de rand
en tenslotte is alles getuimeld
wat laat je achter
dan wat zinloos gerinkel in de marge?

daarom: waarom voorzichtig leven
als porselein wat opzichtig in de kast staat?
het leven is geen rusthuis
maar een verbeten vlucht naar voren

LEVEN IN HET KLAD

heb ik net ontdekt dat
leven in het klad
uiteindelijk best goed werkt
ik bedoel je kan het later
altijd nog corrigeren

een woordje hier
een zinnetje daar die scene schrappen
waarin je katjes knijpt in het donker
het woordje haat vervangen door het woordje lief
omdat het beter rijmt
en ook goed is voor het verhaal
wat je jezelf liegt

gewoon lekker vrij
alles laten stromen
een beetje krassen in de kantlijn
zul je net zien dat het daarom draait

en dan: een afgerond geheel
presenteren op handgeschept papier

een zeer dun boekje
wordt bijgezet op de plank
ach, niemand zal er nog naar talen

DINGEN DIE LATER NOG VAN PAS KUNNEN KOMEN

DINGEN DIE LATER NOG VAN PAS KUNNEN KOMEN

de tafel van zeven zonder haperen
kunnen opdreunen Hoogezand-Sappemeer
blind kunnen aanwijzen op de kaart
dronken helderziendheid en dingen
zeker weten in een bar bij volle maan

de kunst van het wegkijken
als een zomermeisje te mooi is
de kunst van verdwalen
en een andere weg vinden
mentale foto's maken
van een gebaar een oogopslag

altijd: ja dat staat je goed zeggen
dat is eigenlijk les één
al je cookies verwijderen
en opnieuw beginnen
(en dat had ik moeten doen)

gemiddeld kun je drie keer overnieuw beginnen
maar dan is de accu meestal op
een laatste rit naar de schroothoop
teruglopen door de weilanden
met een vrijwaring in je hand
ik floot dan altijd prachtige liedjes
zomaar uit het niets

de kunst je kop niet boven het maaiveld steken
als er gemaaid wordt
of de kogels fluiten

de kunst van net doen
alsof je niets gezien hebt
de kunst van heel zachtjes praten
totdat je alleen maar zwijgt

de kunst van huilen zonder geluid

ALWEER SEPTEMBER

ALWEER SEPTEMBER

de rust is weergekeerd op de stranden en in de struiken
op wat spinnenwebben na die glinsteren in de ochtendzon
het is nu tijd voor binnenvetten en wat nagezomer
maar iedereen weet: het is voorbij tot aan mei
we hebben hopelijk zoveel vaart gemaakt
dat we we kunnen doorrollen tot aan kerst
en dan omhoog precies tot aan 1 mei
ik denk dat het wel weer gaat lukken

je krijgt er routine in zeg maar
ik ga ook niet scheiden of verhuizen
dus alles blijft zogenaamd bij het oude

de r is in de maand
de r van regenjassen en natte fietsen
de r van rupsbanden door lege maisvelden
nee, laten we geen oorlog beginnen, alweer
vooral als het niet strikt noodzakelijk is
en het is niet noodzakelijk, we zitten met het bord op schoot
de poes en de hond met hun buikje rond
de kilte van de avondstond

moeder de vrouw breit een sok
oh nee, zet een selfie op instagram
de playstation snort behaaglijk

de bom is nog steeds niet gevallen
en indien wel merk je er toch niets meer van

de pillen slaan goed aan
ja, ik voel me happy, echt
de administratie klopt als een bus
en alles is betaald
in mijn familie komt geen kanker voor, sterke genen zal het wezen
alleen wat gekte hier en daar maar beheersbaar

dus ik zeg: ik zie je in mei
vooralsnog geen reden tot paniek

HUMAN

HUMAN

the soul is neither male nor female
the soul just wants to be free

the soul wants to seek and understand
experience and grow
the soul just wants to see beauty forever
life wants to grow and flourish
but life needs death
beauty needs ugliness
it's just a perspective

life goes on
even if you die
there can be no life without death in nature
the circle of life
although cruel to an individual
is healthy for the whole

we can't even understand
your blood carries sugar and oxygen to our cells
carries around your defensive cells, nutrition and hormones
actually it is just water and iron from the stars
you are made from carbon, water and supernova atoms
inspired with a spark

animals will see you as an animal to be afraid of
you see animals as food
don't let it get to your head, human

one day you will not walk the earth
the time will come when mankind will live on the earth
not anymore
and the earth will just keep on turning
for millions of years and more

think about it
think about it deeply
look at the stars and marvel
be humble